مونو اتیلن گلایکول

مونو اتیلن گلایکول یک ترکیب آلی است که به عنوان ضد یخ در وسایل نقلیه و پیش ماده برای پلیمرها مورد استفاده قرار می گیرد. مونو اتیلن گلایکول در حالت خالص، مایعی بی رنگ ، بی بو و سمی می باشد و مزه ای شیرین دارد.

موارد مصرف و کاربرد مونو اتیلن گلایکول 

1. مونو اتیلن گلایکول در صنعت پلاستیک.
2. مونو اتیلن گلایکول در تهیه رزین ها و فیبرهای پلیمری.
3. مونو اتیلن گلایکول در تولید الیاف پلی استر، بطری های نوشیدنی و فیلم های بسته بندی.
4. مونو اتیلن گلایکول در تولید جهانی این محصول به تولید ماده اولیه پلی استر پلی اتیلن ترفتالات (PET).

 بسته بندی مونو اتیلن گلایکول 

مونو اتیلن گلایکول به صورت فله و بشکه های 230 کیلوگرمی پلمپ و گالن 20 لیتری موجود می باشد.

 طرز ساخت مونو اتیلن گلایکول

اتیلن گلیکول از اتیلن (اتیل)، از طریق اتیل اتیلن متوسط تولید می‌شود. اتیل اتیل با آب برای تولید اتیلن گلیکول با توجه به معادله شیمیایی واکنش می‌دهد: C2H4O + H2O → HO−CH2CH2−OH این واکنش می‌تواند توسط هر دو اسیدها یا پایه‌ها کاتالیز شود، یا می‌تواند در pH خنثی و در دمای بالا به وقوع بپیوندد. بالاترین میزان تولید اتیلن گلیکول در pH اسیدی یا خنثی با بیش از حد زیاد آب رخ می‌دهد. در این شرایط، اتیلن گلیکول ۹۰٪ می‌تواند حاصل شود.

تاریخچه مونو اتیلن گلایکول 

طبق اکثر منابع، شارلز آدولف وورتز (۱۸۸۴–۱۸۱۷)، شیمیدان فرانسوی، اتیلن گلیکول را در سال ۱۸۵۶ آماده کرد. او ابتدا «اتیلن یدید» (C2H4I2) با استات نقره را درمان کرد و سپس «دی اتاتان اتیلن» با هیدروکسید پتاسیم هیدرولیز شد. وورتز ترکیب جدید خود را «گلیکول» نامید زیرا با هر دو اتیل الکل (با یک گروه هیدروکسیل) و گلیسیرین (با سه گروه هیدروکسیل) به اشتراک گذاشته شد. در سال ۱۸۵۹، وورتز اتیلن گلیکول را از طریق هیدراتاسیون اتیلن اکسید تهیه کرد. به نظر می‌رسد قبل از جنگ جهانی اول هیچ تولید تجاری یا کاربردی از اتیلن گلیکول وجود نداشته‌است، زمانی که از اتیلن دی کلرید در آلمان ساخته شد و به عنوان یک جایگزین برای گلیسرول در صنعت مواد منفجره استفاده می‌شود. در ایالات متحده، تولید نیمه تقطیر اتیلن گلیکول از طریق اتیلن کلر هیدرین در سال ۱۹۱۷ شروع شد. اولین کارخانه بزرگ گلیکول تجاری در سال ۱۹۲۵ در چارلستون جنوبی، ویرجینیای غربی، توسط کاربید و کربن شیمیایی شرکت (در حال حاضر Union Carbide Corp.). تا سال ۱۹۲۹، اتیلن گلیکول توسط تقریباً تمام تولیدکنندگان دینامیت مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۳۷، کاربید اولین کارخانه را بر اساس فرایند لورفت برای اکسیداسیون اتیلن با اتیلن اکسید کرد. کاربید انحصار پروسه اکسیداسیون مستقیم را تا سال ۱۹۵۳ حفظ کرد، زمانی که روند طراحی علمی تجاری شد و برای مجوزها ارائه شد.